Pag-aayos ng Gamot at Appointment ng Magulang sa Magkakapatid

Ang mahalagang desisyon ay kung saan nakatira ang listahan ng gamot at ang kalendaryo. Hindi sa kapatid na pinakamagaling sa telepono, hindi sa pinakamalapit ang tirahan: sa isang lugar na mabubuksan at mababago ng tatlo, na may kasaysayan kung sino ang nagbago ng ano. Hindi ito kaya ng papel sa dalawang lungsod, at nawawala sa text thread ang pagbabago sa sandaling matabunan ito ng mga bagong mensahe. Anuman ang kasangkapan, ang patakaran ay sa pamilya ang listahan at ang kalendaryo, at ang magkakapatid ang mga editor nito.

Dapat taglayin ng mismong listahan ng gamot, para sa bawat gamot, ang pangalan ayon sa nakasulat sa bote, ang dose, ang mga oras, kung para saan ito, ang nagreseta, ang parmasya at ang petsa ng refill, ang parehong mga detalyeng iminumungkahi ng National Institute on Aging na itala para sa ligtas na paggamit ng gamot.² Ang paghahambing ng listahang iyon sa mga bote sa bahay pagkatapos ng bawat pananatili sa ospital at bawat bagong reseta ang hakbang na nakakahuli ng mga doble at nakaligtaan, at ito ang hakbang na nilalaktawan ng mga pamilya kapag walang nakatokang gumawa nito.³

Hindi ibig sabihin ng patas na paghahati ang pare-parehong paghahati. Ang kapatid na pinakamalapit sa mga doktor ang humahawak ng mga appointment at umuupo sa kuwarto. Ang kapatid na organisado ang humahawak ng parmasya: mga refill, ang pagsasama-sama sa iisang parmasya, ang taunang review kasama ang pharmacist. Ang kapatid na pinakamalayo ang humahawak ng pang-araw-araw na pangungumusta sa telepono at ng mga papeles sa insurance, na nangangailangan ng telepono at pasensiya, hindi ng kotse. Napapansin ng patnubay ng Family Caregiver Alliance tungkol sa pag-aalaga kasama ang mga kapatid na madalas bumabalik ang mga dating papel na ginagampanan ng bawat isa sa pamilya; ang sadyang pagpapangalan sa mga linya ang paraan para maiwasan iyon.⁴

Hindi pader ang mga linya. Binabasa pa rin ng kapatid na humahawak ng appointment ang listahan ng gamot bago ang bawat pagbisita; binabasa pa rin ng kapatid na humahawak ng parmasya ang buod ng pagbisita pagkatapos. Ang punto ay may iisang taong makakapansin sa bawat bagay kapag may nakaligtaan.

Halos laging nauugat ang pagkakamali sa gamot sa pamilya sa isang pagbabagong alam ng isang tao at hindi alam ng iba: dose na ginawang kalahati sa isang pagbisita, bagong blood thinner na sinimulan sa discharge, suplementong iminungkahi ng kapitbahay. Gawing patakaran na itatala ng sinumang nakarinig ng pagbabago ito sa mismong araw, kasama ang pangalan ng nagreseta at ang dahilan. Sa gayon, binabasa ng mga kapatid na wala sa kuwarto ang parehong listahang sinusunod ng mga bote ng ina. Sa CareCoordinate, sabay-sabay na dumarating sa telepono ng bawat caregiver ang pagbabago sa pinagsasaluhang listahan ng gamot; sa anumang kasangkapan, ang patakarang sa mismong araw ang dahilan kung bakit mapagkakatiwalaan ang listahan.

Ilagay ang bawat appointment sa pinagsasaluhang kalendaryo kasama ang tatlong bagay: sino ang maghahatid sa kanya, para saan ang pagbisita, at ang mga tanong na gustong ipatanong ng pamilya. Pagkatapos, ilakip ang lumabas mula rito: ang buod ng pagbisita mula sa portal, ang bagong reseta, ang susunod na appointment. Kapag dala ng entry sa kalendaryo ang sarili nitong papeles, hindi na kailangang tawagan ng kapatid na wala roon ang kapatid na naroon, at hindi na kailangang tandaan ng naroon na sabihan ang lahat.

Ang lingguhang tawag na labinlimang minuto, nakabukas ang listahan at ang kalendaryo, ang nagpapanatiling maayos ang hatian: ano ang nagbago, ano ang paparating, sino ang kailangang may sasalo. Gawin ito nang nakatala, hindi sa hiwalay na thread, at isulat ang dalawa o tatlong desisyong nabuo kung saan makikita ng lahat. Tumitigil ang mga pamilyang gumagawa nito sa pagtatalo kung sino ang nagsabi ng ano, dahil nasa record ang sagot.