Paano Gumawa ng Listahan ng Gamot ng Magulang (Ano ang Laman)

Isipin ang bawat gamot bilang isang hanay sa isang talahanayan. Kung may nawawala sa mga sumusunod sa isang hanay, magbubunga ito ng tanong sa pinakamasamang posibleng sandali:

• Pangalan — generic AT brand, dahil isa ang nakasulat sa bote at iba naman ang nasa papel ng discharge.
• Lakas at dose — magkaiba ang “10 mg, isang tableta” at ang “20 mg, kalahating tableta” kahit pareho ang dami.
• Kailan iniinom — umaga, oras ng tulog, kasabay ng pagkain, kada ibang araw. Sa oras tahimik na lumilihis ang nakagawian sa bahay mula sa inireseta.
• Para saan ito — sa simpleng salita. Mas marami ang sinasabi ng “para sa presyon” sa isang nurse na kapalit kaysa sa pangalan ng gamot.
• Sino ang nagreseta — para sa tamang klinika mapunta ang refill o ang tanong.
• Aling parmasya ang pinagkukunan, at ilang refill pa ang natitira.
• Petsa ng simula, at petsa ng pagtigil kung itinigil na. Nananatili sa listahan ang mga itinigil na gamot, na nakaekis, nang hindi bababa sa isang taon.

Ang mga bagay na pinakamadalas hindi maisama sa listahan ang siya ring pinakamadalas magdulot ng interaksiyon: pampawala ng sakit na walang reseta, pampatulog, pampawala ng hilab sa tiyan, bitamina, herbal na suplemento, patak sa mata, inhaler, pamahid, at kahit anong iniinom “kapag kailangan lang.” Kung pumapasok ito sa katawan ng magulang ninyo o ipinapahid nang sinasadya, kabilang ito sa listahan.

Magdagdag din ng maikling header: mga kilalang allergy at reaksiyon, ang pangalan at numero ng pangunahing parmasya, at ang primary-care office. Ngayon, isa nang isang-pahinang medikal na larawan ang listahan, hindi lang imbentaryo ng tableta.

Ang mambabasang dinidisenyuhan ninyo ay isang nurse sa emergency department alas-dos ng madaling araw na hindi kailanman nakilala ang magulang ninyo. Ibig sabihin, isang pahina, malaking letra, mga gamot na naka-grupo ayon sa oras ng araw, at ang mga allergy sa pinakataas na naka-bold. Iwasan ang color-coding na pamilya ninyo lang ang nakakaintindi.

Mag-iwan ng naka-print na kopya sa tatlong lugar: sa refrigerator, sa pitaka o bag ng magulang ninyo, at sa folder na dinadala sa bawat appointment. Dapat may petsang “huling na-update” ang bawat kopya para walang magtiwala sa luma.

Kasinghusay lang ng pinakahuling update nito ang isang listahan ng gamot. Nahuhulaan ang mga sandaling nagbabago nito: bagong reseta, binagong dose, paglabas sa ospital, bisita sa espesyalista, at ang taunang review kasama ang pharmacist. Gawing hakbang sa bawat isa sa mga iyon ang “i-update ang listahan,” tapos sa mismong araw, ng kung sinuman ang nasa loob ng silid.

Kung ilang kapamilya ang naghahati sa pag-aalaga, bibiguin kayo ng papel na listahan — may isang nag-a-update sa kopyang nasa refrigerator at may isa pang nagbibigay ng gamot mula sa lumang printout. Ang pinagsasaluhang digital na listahan na nakikita ng bawat caregiver sa parehong bersiyon ang gumagawa nitong makakayanan. Itinatago ng CareCoordinate ang listahan, ang iskedyul ng pillbox, at ang paalala sa refill sa isang lugar na kayang buksan ng buong care circle ninyo, at kayang basahin ng assistant nito ang kinunan ng litrato na bote o ang discharge summary diretso papasok doon.

Minsan sa isang taon, dalhin ang bawat bote at ang listahan sa pharmacist at hilingin sa kanilang pagkasunduin ang dalawa. Itanong kung ano ang puwedeng pasimplehin, ano ang posibleng mag-interaksiyon, at ano ang maaaring hindi na kailangan ng magulang ninyo. Libre itong ginagawa ng mga pharmacist, at mas madalas nilang mahuli ang doble mula sa magkakaibang nagreseta kaysa sa inaakala ninuman.