Ang Emergency Sheet na Dapat Mayroon ang Bawat Magulang

Isang pahina, malaking letra, ang pinakamadaliang impormasyon sa itaas:

• Buong pangalan, petsa ng kapanganakan, at ang gusto nilang itawag sa kanila.
• Mga allergy at malalang reaksiyon — naka-bold, una sa lahat.
• Kasalukuyang mga gamot: pangalan, dose, oras (puwede itong ituro sa buong listahan ng gamot, na nasa likod mismo ng sheet).
• Mga medikal na kondisyon at kahit anong nakakabit na device (pacemaker, stent, palitang kasukasuan).
• Ang primary-care doctor at ang dalawa o tatlong pinakamahalagang espesyalista, kasama ang numero ng telepono.
• Ang nais na ospital, at ang insurance carrier kasama ang member ID.
• Mga emergency contact nang sunud-sunod: sino ang unang tatawagan, ikalawa, ikatlo, kasama ang relasyon at numero.
• Kung may healthcare proxy, living will, o DNR/POLST, sino ang may hawak nito, at kung nasaan ang orihinal.
• Anumang dapat malaman ng estranghero: mahina ang pandinig, dementia, ibang wika bukod sa Ingles, may alagang hayop sa bahay.
• Petsang “huling na-update.”

Sanay tumingin ang mga paramediko at nurse sa ER sa ilang lugar. Maglagay ng kopya roon:

• Sa pinto ng refrigerator, sa malinaw na sobre — ang pangkalahatang lugar. May mga komunidad na namimigay ng “File of Life” o “Vial of Life” na magnet para mismo dito.
• Sa pitaka o bag ng magulang ninyo, nakatupi, sa likod ng ID.
• Sa folder ng appointment na dinadala sa bawat bisita sa doktor.
• Sa telepono ng magulang ninyo, sa emergency o medical ID na nababasa mula mismo sa lock screen.
• Sa pinagsasaluhang record ng pamilya, para kayang buksan ito ng kahit sinong caregiver o basahin sa dispatcher mula saanman.

Sinasabi ng sheet na mayroong mga dokumento; dapat may folder sa likod nito na may hawak ng mga kopya: ang healthcare proxy o power of attorney para sa kalusugan, kahit anong advance directive o POLST, isang HIPAA release na nagngangalan sa mga kapamilya, at kopya ng mga insurance card. Hihingin ito ng mga ospital sa loob ng ilang oras mula sa pag-admit, karaniwan sa pinakamasamang sandali para maghalungkat ng filing cabinet sa ibang lungsod.

Mas masama pa kaysa sa wala ang emergency sheet na may gamot noong isang taon; tiwalang-tiwala itong mali. Idikit ang mga update sa mga pangyayaring nagbabago nito: bagong reseta o pagbabago ng dose, paglabas sa ospital, bagong diagnosis, bagong espesyalista, pagbabago sa kung sino ang tatawagan. Kung sinuman ang humawak sa pangyayaring iyon ang mag-a-update sa sheet sa mismong araw ding iyon at magpapalit ng bawat kopya.

Higit na mas madali ito kapag nakatira ang impormasyon sa iisang pinagsasaluhang lugar at ang sheet ay ginagawa mula roon sa halip na isinusulat ulit. Sa CareCoordinate, ang mga emergency contact, ang listahan ng gamot, ang mga kondisyon, at ang direktoryo ng mga doktor ay iisa nang pinagmumulan ng katotohanan ng pamilya; printout ng kung ano ang kasalukuyan ang sheet, hindi isang hiwalay na dokumentong naiiwan sa panahon. Ini-print ng butones na Emergency sheet sa header ng profile ng magulang ninyo ang mismong pahinang iyon — o isang natutupi at pang-pitakang card — at itinatala ng checklist ng Legal Documents kung may proxy o DNR/POLST, kung sino ang nakapangalan, at kung nasaan ang orihinal, kalakip ang scan para maipakita ito ng kahit sinong caregiver sa emergency room.

Tiyaking alam ng magulang ninyo kung ano ito at kung nasaan, at na alam ng bawat caregiver, ng kapitbahay na may susi, at ng bayad na katulong na iaabot ito sa mga responder. Ang sheet na walang nakakaalam ay sheet na walang gumagamit. Isadula ang sitwasyon nang minsan, malakas: “Kung nadatnan mong nakahandusay sa sahig si Tatay, ano ang una mong gagawin?” Dapat kasama sa sagot ang “kunin ang sheet sa refrigerator.”